YIL  KİŞİ OLAY
1900 Lord Rayleigh Kısa dalgaboyuları  için kara cisim kanununun istatistiksel gösterimi
1900 Ernest Rutherford Radyoaktif yarı ömrünün hesaplanması
1900 Antoine Henri Becquerel Beta ışınlarının elektron oldukları iddiası
1900:    Lummer, Pringsheim Rubens, Kurlbaum Kısa dalga boylarında Wien'in kara cisim kanununun başarısızlığı
1900 Max Planck Kara cisim radyasyonunda  quanta , Planck'ın kara cisim prensibi ve Planck sabiti
1900 Paul Villard Gamma ışınları
1900 Friedrich Dorn Element 86, radon
1900 Pyotr Lebedev Radyasyon basıncı ölçüldü
1901 Max Planck Planck sabiti, Boltzmann sabiti, Avogadro sayısı ve elektron yükünün hesaplanması
1901 Guglielmo Marconi Atlantik boyunca Mors sinyallerinin iletimi
1902 Philipp Lenard Fotoelektrik etkide  yoğunluk prensibi
1902 Rutherford ve Soddy Radyasyonla dönüşüm teorisi ve "atom enerjisi" deyiminin ilk kullanımı
1902 Kelvin, Thomson Atomun plum pudding modeli
1903 Ernest Rutherford Alpha parçacıkları pozitif yüklü
1903 Curie ve Laborde Radium 'un yaydığı radyoaktif enerjinin büyüklüğü
1903 Johannes Stark Güneş enerjisi belki de kimyasal elementlerin oluşumundan kaynaklanıyor
1903 Philipp Lenard Iki zıt kutuplu atom modeli
1904: Albert Einstein Işık quntasının enerji-frekans ilişkisi
1904 Hendrik Lorentz Lorentz transformasyonlarının son şekli
1904 Hantaro Nagaoka Atomun gezegen modeli
1904 Ambrose Flemming Diode radyo lambası ve doğrultucu
1904 Henri Poincare Işık hızının fiziğin hız limiti olduğu kestirimi
1904 Ernest Rutherford Radyoaktif hesaplamayla dünyanın yaşı
1905 Albert Einstein Kinetik teoriyle brownian hareketinin açıklanması
1905 Albert Einstein Fotoelektrik için  light-quantum teorisi
1905 Albert Einstein Özel Görecelik
1905 Paul Langevin Paramagnetiklerin atom teorisi
1905 Percival Lowell Neptune'un arkasında 9. gezegen varlığının öngörümü
1905 Hermann Nernst Termodinamiğin 3. kuralı
1905 Albert Einstein Kütle ve enerji birbirine eşgeğer
1906 Albert Einstein Katılar için özgül ısı kanununun quantum açıklaması
1906 Joseph Thomson X-ışın fotonlarının Thomson saçılımı ve atomdaki elektron sayısı
1906 Ernest Rutherford Alpha parçacıkları havada saçılır
1906 Lee de Forest Triode radyo lambası
1907 Albert Einstein Denklik prensibi ve  yerçekimsel kırmızıyakayış(redshift)
1907 Urbain ve von Welsbach Element 71, lutetium
1908 Hermann Minkowski Uzay ve zamanın geometrik tekliği
1908 Hans Geiger Radyoaktiviteyi ölçmek için geiger sayacı
1908 Heike Kammerlingh-Onnes Sıvı helium
1908 Geiger, Royds, Rutherford Alpha parçacıklarını helium çekirdeği gibi tanımlama
1909: Albert Einstein Fotonların parçacık-dalga ikiliği
1909: Johannes Stark Foton momentumu
1909 Geiger ve Marsden Alfa parçacıklarının altın metal üzerindeki normal olmayan saçılımı
1909: Robert Millikan Elektron yükünün ölçümü
1910: Albert Einstein Uzay neden mavi?
1910 Matthew Hunter Titanium elementinin yalıtımı
1910 Theodor Wulf Atmosferik radyasyonun fazlalığı
1911 Victor Hess Uzaydan yüksek mesafeli radyasyon
1911 Heike Kammerlingh-Onnes Superiletkenlik
1911: Ernest Rutherford Alfa saçılımı sonuçlarından çekirdeğin varlığının tesbiti
1912: Joseph Thomson Kütle spektrometresi ve izotopların ayrışımı
1912 Henrietta Leavitt Cepheid değişken yıldızlarının period - parlaklık ilişkisi
1912 Robert Millikan Planck sabitinin ölçümü
1912 Peter Debye Özgül ısı kanununun düşük sıcaklıklar için Geliştirilmesi
1912 Charles Wilson Cloud chamber
1912 Max Von Laue X-ışınlarının kırınım sonucu oluşan elektomagnetik radyasyon olarak açıklaması
1912: Albert Einstein Uzay-Zaman eğriliği
1912 Vesto Melvin Slipher Andromeda galaksisinin maviye kayış(blue-shift) 'ı gözlemlendi
1912 Gustav Mie Doğrusal olmayan alan teorisi
1913 Niels Bohr Atomik yörüngelerin quantum teorisi
1913 Niels Bohr Nükleer özellik olarak radyoaktivite
1913 Jean-Baptiste Perrin Atom ve moleküllerin boyutları için teori
1913 Fajans ve Gohring Element 91, protactinium
1913 Bragg ve Bragg X-ışını kırınımı ve kristal yapıları
1913: Hans Geiger Atom numarası ve nukleer yük arasındaki ilişki
1913 Johannes Stark Hidrojen spektrum çizgilerinin elektirik alanı içinde bölünmesi
1913 Frederick Soddy Izotope
1914 James Chadwick Temel  beta spektrumu  sürekli ve enerji değişkenlikleri gösteriyor.
1914 Harry Moseley Çekirdek elektrik yükü ve atom numarası arasındaki ilişkiyi ispatlamak için X-ışınlarının kullanımı
1914: Ejnar Hertzsprung Büyük Magellanic bulutu uzaklığının, Cepheid değişken yıldızlarını kullanarak ölçümü
1914: Rutherford, da Costa Andrade Gamma ışınlarının kuvvetli foton olarak tanımlanması
1915 Albert Einstein Genel görecelik
1915 David Hilbert Gravitasyon alan denklemlerinde action prensibi
1915 Albert Einstein Işık eğiminin öngörümü ve merkür perihelion kaymasının açıklaması
1916 Robert Millikan Fotoelektrik etkide enerji kanununun ispatı
1916 Albert Einstein Gravitasyonel dalgaların öngörümü
1916 Albert Einstein Genel görecelikte enerji-momentum korunumu
1916 Karl Schwarzschild Gravitasyon alan denklemlerindeki garip sonuç küçük kara deliğin habercisi
1916 Arnold Sommerfeld Ileri atomik quantum numarası ve spekturumun kesin yapısı, fine structure sabiti
1917 Harlow Shapley Galaksinin çapının 100000 parsec olarak tahmini
1917 Albert Einstein Kozmolojik sabit kavramı ve evrenin steady state modeli
1917 Vesto Melvin Slipher Birçok galaksinin kırmızıya-kayış'ı olduğu gözlemlendi
1917 Willem de Sitter Evrenin  maddesiz statik model açıklaması
1917 Arthur Eddington Gravitasyonel enerjiyi, yıldızların yaydığı bir enerji olarak açıklama yetersiz
1917 Rutherford, Marsden Nitrojenden hidrojen ve oksijenin yapay olarak ayrıştırılması
1918: Harlow Shapley Globular kümesi uzaklığının cepheid değişken yıldızlarını kullanarak ölçümü
1918 Harlow Shapley Galaksimizin büyüklüğü ve şeklinin tesbiti
1918: Reissner ve Nordstrom Yüklü kara deliklerin varlığını ortaya koyan Einstein denklemlerinin çözümü
1918 Emmy Noether Klasik fizikte simetri ve korunum denklemleri arasındaki matematiksel ilişiki
1918 Francis Aston Kütle spektrometresi
1918 Herman Weyl Guage teori
1919 Ernest Rutherford Çekirdekte protonun varlığı
1919 Francis Aston Hidrojen'nin helium'a fission'u çok fazla enerji açığa çıkarıyor.
1919 Crommelin, Eddington Eclipse sırasında Einstein'ın starlight sapması tahmininin doğrulanması
1919: Arthur Eddington Kırmızı gaint'ların büyüklüğünün steller modelle ölçümü
1920 Ernest Rutherford Neutron'un öngörümü
1920:   Anderson, Michelson Betelgeuse yıldızı büyüklüğünün  stellar interferometre kullanılarak ölçümü
1920: Harkins, Eddington Hidrojen fission enerjisi yıldızların enerji kaynağı olabilir.
1920 Shapley ve Curtis Evrenin yapısı ve büyüklüğü üzerine büyük tartışma
1921: Theodor Kaluza Yeni boyut ekleyerek elektromagnetizm ve gravitasyonun bütünleştrilmesi
1921 Bieler ve Chadwick Güçlü nükleer etkileşim için kanıt
1921 Stern ve Gerlach Atomik magnetik momentin ölçümü
1921 Charles Bury Elementlerin kimyasından elektronik yapılarının tesbiti
1922: Cornelius Lanczos De Sitter evreninden genişleyen evrene geçiş
1922: Alexsandr Friedmann Içinde maddeyle beraber genişleyen ve salınan evren modeli
1923 Compton ve Debye Compton etkisi teorisi
1923: Arthur Compton Compton etkisinin ispatı fotonu parçacık olarak tanımlamamızı destekler
1923: Louis de Broglie Parçacıkların dalga yapısının öngörümü
1923: Davisson ve Kunsman Elektron kırınımı
1923: Coster ve von Hevesy Element 72, hafnium
1923: Herman Weyl De Sitter evreni uzaklıkla kırmızıya kayış arasında doğrusal bir ilişki öngörür.
1924: Edwin Hubble Cepheid değişkenleri kullanarak diğer galaksilerin mesafelerinin ölçümü
1924 Edward Appleton Ionosphere
1924 Satyendra Bose Planck kanununun türetimi
1924 Bose ve Einstein Foton istatistiği ve  Bose-Einstein yoğunluğu
1924: Albert Einstein Quantum boson moleküler gazlarının statik fiziği
1924 Wolfgang Pauli Zeeman etkisinin açıklaması ve elektronun iki-değerlikli yapısı
1924 Wolfgang Pauli Exclusion prensibi
1924: Ludwik Siberstein Nebulae için  kırmızıya kayış iddiası
1925: Walter Elsasser Walter Elsasser elektron kırınımının maddenin dalga özelliği olarak açıklanması
1925 Vesto Melvin Slipher Galaksilerin Kırmızıya Kayış'ı mesafe-hız ilişkisini ortaya koyuyor.
1925: Robert Millikan Kozmik ışınların üst atmosferde keşfi
1925: Noddack, Tacke Berg Element 75, rhenium
1925: Werner Heisenberg Quantum mekanik geçiş teorisi
1925 Born ve Jordan Heisenberg quantum mekaniğinin matrix gösterimi
1925 Paul Dirac Genel quantum mekanik  q-number teorisi
1925: Pascual Jordan Ikincil quantizasyonu
1925: Goudsmit ve Uhlenbeck Elektron spin
1925: Enrico Fermi Elektron istatistiği